و چه بی ذوق جهانیکه مرا با تو ندید....!"محمدعلی بهمنی"

با من برنـــــو به دوش یاغی مشروطه خواهعشق کاری کرده که تبریز می سوزد در آه بعدها تاریخ می گوید که چشمانت چه کرد؟با من تنهــــا تــــر از ستارخان ِ بــــی سپاه موی من مانند یال اسب مغرورم سپیدروزگار م

تو را دوست می دارمبه سان تندیس میدانی بزرگ،که نشستن گنجشک کوچکی را بر شانه اشو محکومیکه سپیده ی انجام را!"یغما گلرویی"

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابیچه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی((سعدی)

نه !همیشه برای عاشق شدن ،بهدنبال باران و بهار و بابونه نباش !گاهیدر انتهای خارهای یک کاکتوس ،به غنچهای میرسیکه ماه را بر لبانت مینشاند. از: گروس عبدالملکیان

چه بوی خوشی میوزد از سمت آسمانپَرپر هزار و یکی گنجشک بهارزا بر شاخسار بلوطی که بالانشین استو باز پناه جُستن پوپکی پیالهی آبی ... ...دارد از پشت نیزار این دامنه صدای کسی میآید کسی دارد مرا به اسم ک

اسفند که عاشق شوی سال را با بوسه تحویل می کنی حتی اگر سال نو، نیمه شب از راه برسد شاید تلفنت عاشقانه تر از همیشه زنگ بزند کسی با یک سلام قبل از سپیدهء سال بعد دیوانه ات کند اسفند که عاشق شوی تمام دروغ ها را باور می کنی و دلت غنج می زند. می دانم که در روزهای آخر سال دسته کلیدت را گم می کنی گوشی ات را...

همیشه که نباید نوشت سبد پر از رخت های چرکخانۀ گردگیری نشده هم شعر استشعری تلخ و ناتماماز زنی که تمام شده است.#دنیا غلامیوبلاگ شخصی شاعر:www.bloodorange94blogfa..com

دلم مسافر خواب آلود در آن اتاق خیال اندود چو روح کهنهء سرگردان هنوز می پلکد حیران به جست و جوی کسی شاید که از کنار تو می آید. "حسین منزوی" از کتاب: ترمه و تغزل – برگزیده شعر حسین منزوی انتشارات روزبهان / چاپ هشتم / بهار 94

زنانگی یعنی اینکه گوشی تلفن را برداری و برای جایی رفتن از کسی اجازه بگیری...نه که عهد قجر باشد،نه که اجازه ات دست خودت نباشد،یک وقت هاییآدم دلش می خواهد اجازه اش را بدهد دست کسیتا دلش قرص شود که مهم ا

کنارِ چای و آتشبارها یادِ تو افتادمچه دلتنگیِ شیرینیچه خوشبختی کوتاهی...#  حامد  _   عسکری  

کلماتبعضى...دیر به زبان مى آیند.من یاد گرفته امچنین مواقعى با چشمهایمسخن بگویم.زندگى ... گاهىچیزى غیر از خودِ زندگى ست.((سید على صالحى))

آنجا را نمیدانم اما،اینجا تا پیراهنت را سیاه نبینندباور نمی کنندچیزی از دست داده باشی.((شاملو))

کلاغ، پر... گنجشک، پر... کلاغ،پـــــر...گنجشک،پــــر ....این روزگار درختی استکه دل به پرنده بسته بود... "  کامران     رسول     زاده  "از کتاب: «فکر کنم باران دیشب مرا شسته, امروز توام»

تمام این مسافرخانهاز عطر دستهای توپر خواهد شددهان اگر باز کند این چمدان. "  حافظ     موسوی  "از مجموعه: "زن، تاریکی، کلمات" / نشر آهنگ دیگر /

به سقفِ اتاقتمهتابی نقرهای آویختهاَمکه اگر آمدیپایت به گلدان نگیردبیفتد، بشکند،...از خواب بپرمببینم خواب دیدهاَم!((رضا   کاظمی  ))

خندان نشست و شمع شبستان غیر شدرحمی به گریه های شب تار من نکرد...((  وحشی     بافقی  ))

امشب ز غمت میان خون خواهم خفتوز بستر عافیت برون خواهم خفتباور نکنی خیال خود را بفرستتا در نگرد که بیتو چون خواهم خفت((  حافظ  ))

تمام این فاصلههاتمام ِ این تنهاییهاتمام ِ نداشتنهایتای کاش، خوابی بودند شبیه ِ خواب ِ دم ِ صبحمیآمدیبا دستان ِ شبیه اطلسیاتبیدارم میکردیمیگفتی: جان ِ دلم، صبح شده استو منبه بهانهی رهانیدنم ا